Bruno Fernandes staat er dit seizoen opvallend minder goed voor dan vorig jaar, en dat terwijl hij nog maar zeven weken geleden de PFA Player of the Year-prijs voor 2025-26 in ontvangst nam. Het is de vraag of hij het probleem is of eerder het gevolg van de malaise bij Manchester United.
De Portugese kapitein won vorig seizoen de Premier League- en Football Writers-prijzen als erkenning voor zijn belangrijke bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg. Fernandes scoorde negen keer en gaf 21 assists, waarmee hij een Premier League-record brak dat tot dan toe gedeeld werd door Thierry Henry en Kevin De Bruyne.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen maakte United 21 doelpunten. Fernandes was daar zelf goed voor of bereidde er twaalf voor. Ook in de zevenwedstrijdenreeks die United terugbracht naar Europa’s topcompetitie na twee jaar afwezigheid, was de 31-jarige een centrale figuur bij negen van de twaalf doelpunten. Statistisch was dat opmerkelijk, en het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden op rij scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
„Het was een speciaal seizoen voor mij”, vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. „Ik ben erg trots.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een ploeg, we spelen voor een club, we spelen voor de fans. Er is niets belangrijker dan dat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de statistieken van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Cijfers die tegenvallen
Fernandes speelde elke minuut van United’s zes Premier League-wedstrijden. Hij scoorde drie keer en gaf één assist, en die vier acties kwamen allemaal tegen Ipswich, in de tweede wedstrijd van het seizoen. Dat was tot nu toe ook de enige overwinning van zijn ploeg.
Vorig jaar scoorde hij na zes wedstrijden twee keer en gaf hij geen enkele assist, dus op dat vlak doet hij het nu beter. Toen speelde Fernandes echter op de diepere middenveldpositie die Ruben Amorim verkoos.
Dit seizoen heeft hij gemiddeld 3,3 schoten per wedstrijd, het op een na hoogste cijfer van zijn tijd bij de club. Zijn beste was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is daarentegen zijn op een na laagste, met gemiddeld 0,8 per wedstrijd. Zijn chancecreatie van gemiddeld 2,5 per wedstrijd is ook de op een na laagste van zijn periode in Old Trafford, en ligt duidelijk onder de 4,0 die hij vorig seizoen noteerde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één grote kans heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Vorig seizoen creëerde Fernandes gemiddeld één grote kans per wedstrijd.
Die cijfers, gecombineerd met zijn algemene betrokkenheid, verklaren misschien voor een deel waarom United slechts zes punten pakte uit de eerste zes wedstrijden. Het is de slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Fitheid en de mening van Carrick
Maar is Fernandes de oorzaak van het probleem, of juist een symptoom ervan? Er is ook onzekerheid over zijn fitheid. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in het recente Nations League-duel met Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de vroegere speler van Sporting „met pijn speelde”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de verlengde pauze. Daarvoor speelde hij ook de volledige 90 minuten bij de 4-0 zege tegen het Azerbeidzjaanse kampioen Sabah FK in de Champions League.
United-coach Michael Carrick ziet er geen probleem in, nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
„Hij had iets, maar dat gebeurt vaak”, zei Carrick. „Spelers spelen met blessures.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er grotendeels overheen, was vanochtend in de training erg alert en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Het ontbrekende elftal om hem heen
Op het hoogtepunt van zijn productiviteit vorig seizoen stond Benjamin Sesko vaak als spits, en de Braziliaan Casemiro was het anker van het middenveld. Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 scoorde, bereidde Fernandes er vier voor. Van de laatste vijf doelpunten die Casemiro als speler van Manchester United maakte vanaf 1 februari, legde Fernandes er vier op.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat Sesko en Casemiro node gemist worden. Zelfs de grootste bewonderaars van Casemiro kunnen niet beweren dat de lage loopcijfers van United nu te wijten zijn aan het vertrek van de 34-jarige naar Inter Miami in de zomer. Zijn positiespel en spelinzicht blijven van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, omdat hij erop kon vertrouwen dat United bij balverlies in de omschakeling niet overspoeld zou worden.
Voor Sesko betekent zijn nieuwe scheenbeenblessure dat hij nog langer afwezig blijft, en er is nog geen einddatum bekend.
De clubleiding negeerde in de zomer de roep om extra aanvallende versterking en investeerde liever in het middenveld van Carrick. Een plan om de afwezigheid van Sesko op te vangen door Mbeumo als nummer negen in te zetten, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd in Hull een enkelblessure opliep. Matheus Cunha kreeg de rol toebedeeld, maar hij zakte herhaaldelijk diep weg, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. De twee vonden nooit een effectieve manier om dat op te lossen.
Voor Fernandes voelt dat beperkend aan. Hij is geen speler die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, maar het lijkt wel alsof zijn beslissingen worden beïnvloed. Tegen Tottenham in het weekend had Fernandes maar liefst 23 minuten nodig om een pass te geven.
Carrick zei op maandag, vooruitkijkend naar het Champions League-duel met Atlético, dat niemand „gegarandeerd” een plaats in zijn elftal heeft. Maar hij voegde er genoeg voorbehouden aan toe om te laten merken dat het uit de ploeg zetten van zijn kapitein niet in zijn gedachten opkomt.
United moet hoe dan ook beter worden, en dat betekent dat Fernandes ook beter moet worden.
„Hij is een topspeler, Bruno”, zei Carrick. „Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin het tegenzit.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club, en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”